تو آسمانی و من ریشه در زمین دارم


تو آسمانی و من ریشه در زمین دارم 

همیشه فاصله ای هست-داد ازاین دارم 

قبول کن که گذشته ست کار من از اشک 

که سال هاست به تنهایی ام یقین دارم 

تو نیز دغدغه ات از دقایقت پیداست 

مرا ببخش اگر چشم نکته بین دارم 

بخوان و پاک کن واسم خویش را بنویس 

به دفتر غزلم هرچه نقطه چین دارم 

کسی هنوز عیار ترا نفهمیده ست 

منم که از تو به اشعار خود نگین دارم 

محمد علی بهمنی

/ 0 نظر / 47 بازدید